14 września 2024 roku mieszkańcy Głuchołaz stanęli w obliczu jednej z największych klęsk żywiołowych ostatnich lat. Gwałtowne opady deszczu spowodowały wylanie rzeki Białej Głuchołaskiej oraz licznych potoków, co doprowadziło do zalania wielu ulic, piwnic i posesji. Woda wdarła się także do części budynków mieszkalnych i gospodarczych, wyrządzając znaczne straty materialne.
Jednym z najbardziej widocznych skutków powodzi było zerwanie mostu, który w tym czasie był w trakcie budowy. W jego miejscu ustawiono tymczasowy most wojskowy, umożliwiający komunikację w mieście. To jednak nie jedyny zerwany most – ucierpiał również most huśtany oraz most w okolicy tzw. trzystu schodków, które do dziś nie zostały naprawione. Uszkodzony został także most św. Wojciecha, który choć aktualnie jest przejezdny, pozostaje w złym stanie; w jego pobliżu trwają prace przy budowie kolejnego mostu tymczasowego.
W trudnych chwilach mieszkańcy Głuchołaz mogli liczyć na wsparcie wielu służb z całej Polski – straży pożarnej, policji, wojska oraz niezliczonych wolontariuszy. Podziękowania należą się także ludziom z całego kraju, a nawet z zagranicy, którzy przyjeżdżali z pomocą dla poszkodowanych – dostarczając żywność, środki czystości, wodę i wiele innych potrzebnych rzeczy. Dzięki ich poświęceniu i determinacji udało się nie tylko ograniczyć skutki powodzi, ale przede wszystkim uratować życie i mienie wielu osób. Szczególne podziękowania należą się także mieszkańcom, którzy w tym czasie nieśli pomoc sąsiadom i angażowali się w działania ratunkowe.
Podziękowania należą się również Włodarzowi miasta, Pawłowi Szymkowiczowi, który na starcie swojej pracy jako burmistrz otrzymał niełatwe wyzwanie, jakim była powódź. Może nie każdy to zauważył, ale Paweł Szymkowicz starał się być wszędzie podczas tych trudnych chwil – monitorował sytuację w mieście, udzielał informacji mieszkańcom i mediom, a na jego barki spadł ciężar, który przerósł każdego z nas.
Najbardziej ucierpiały ulice i osiedla położone w pobliżu rzeki. Woda zniszczyła nawierzchnię dróg, mostki oraz fragmenty infrastruktury komunalnej. Straty materialne liczono w milionach złotych, a wiele rodzin do dziś odczuwa konsekwencje tamtych wydarzeń.
Rocznica powodzi to czas refleksji, ale przede wszystkim podziękowań – dla wszystkich służb i osób, które w tamtych dniach okazały solidarność i wsparcie. I pomimo że rok po powodzi w mieście nie widać jeszcze dużych zmian, mieszkańcy nadal remontują swoje mieszkania ,potracili cały dorobek swojego życia to najważniejsze jest to, że jesteśmy cali i zdrowi po tych tragicznych wydarzeniach. Życie ludzkie jest najważniejsze, a miasto – małymi krokami – podnosi się po kataklizmie. Miejmy nadzieję, że jak najszybciej wróci do normalności, a my będziemy mogli zapomnieć o tych dramatycznych chwilach.
